เบื่อมั่กๆคร่า ช่วงนี้ไม่ได้ออกไปไหนเลย
เพราะเพื่อนๆก้อไปเรียนกันหมด
มีวันนึงแคทไปเติมเต็มส่วนนึงที่หายไปของแคท
นั่นก็คือ การใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยในไทย
แอ๊บแต่งชุดนักศึกษาไปนั่งเรียนกะเพื่อนเลย อิอิ
แต่ว่ามันก้อดันซวยด้วยอ่าดิ ตอนที่เดินไปที่สถานีรถไฟฟ้าอ่า
รู้สึกว่ากระโปรงมันผ่าขึ้นมาสูงๆผิดปกติ ก้อเลยหันไปมอง
โอ้ แม่จ้าว !! มันแหกค่ะเพื่อนๆแหกขึ้นมาสูงมั่กๆ
แล้วคิดดู สถานีรถไฟฟ้าตอนเช้าๆ คนมันจะเยอะขนาดไหน
อายก้ออาย แต่ก้อพยายามเอาแฟ้มเพื่อนบังๆไว้
พอถึงมหาลัยก้อรีบวิ่งเข้าห้องน้ำเลย
แล้วก้อแก้สถานการณ์โดยการ หันให้ไอ้ที่แหกๆมาไว้ข้างๆ
กลายเป็นกระโปรงผ่าข้างไปโดยปริยาย
แล้วก้อมาอยู่ห้องแลบกะเพื่อน แต่เราก้อเริ่มเสียเซ้วไปแว้วอ่าดิ
ก้อเลยไม่ไหวแระ กลับก่อนดีกว่า
ก้อเลยมาหาซื้อกระโปรงที่อนุเสาวรีย์ชัยเปลี่ยนซะ
ค่อยยังชั่วอ่ะ แล้วก้อนั่งคอยคนๆนึงค่ะ
มันนัดบ่ายสาม แต่แคทก้อสะเหร่อมาก่อนไง
นั่งคอยไปเลย 4 ชั่วโมง
พอมาถึง ฮ่าๆ มันก้ออึ้งๆว่าเราคอยนานขนาดนี้จิงๆหรอ
แล้วเค้าก้อปลื้มๆ ในชีวิตมันไม่เคยมีใครคอยได้นานขนาดนี้มาก่อน
แต่ก้อดีใจที่ได้เจอกัน เจอกันแปบเดียว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พี่แกก้อรีบไปมหาลัย
ไม่คุ้มค่ากะการรอคอยเลยอ่ะ
แต่ไม่เปงไรวันนี้ก้อจะได้เจอกันอีกแว้ว
คิดถึงๆ จัง เจอจากระโดดกอดให้ดูเลย งิงิ







comment: 141 :